Beğen 1

Dans ma rue

Dans ma rue

J’habite un coin du vieux Montmartre
Mon père rentre soûl tous les soirs
Et pour nous nourrir tous les quatre
Ma pauvre mère travaille au lavoir
Quand je suis malade, je reste à ma fenêtre
Je regarde passer les gens d’ailleurs
Quand le jour vient à disparaitre
Y a des choses qui me font un peu peur

Dans ma rue y a des gens qui se promènent
Je les entends chuchoter et dans la nuit
Quand je m’endors, bercée par une rengaine
Je suis soudain réveillée par des cris
Des coups de sifflet, des pas qui trainent
Qui vont, qui viennent
Puis le silence qui me fait froid dans tout le cœur

Dans ma rue y a des ombres qui se promènent
Et je tremble et j’ai froid et j’ai peur

Mon père m’a dit un jour : « Ma fille
Tu vas pas rester là sans fin
T’es bonne à rien, ça, c’est de famille
Faudrait voir à gagner ton pain
Les hommes te trouvent plutôt jolie
Tu n’auras qu’à partir le soir
Y a bien des femmes qui gagnent leur vie
En se baladant sur le trottoir. »

Dans ma rue y a des femmes qui se promènent
Je les entends fredonner et dans la nuit
Quand je m’endors, bercée par une rengaine
Je suis soudain réveillée par des cris
Des coups de sifflet, des pas qui trainent
Qui vont, qui viennent
Puis ce silence qui me fait froid dans tout le cœur

Dans ma rue y a des femmes qui se promènent
Et je tremble et j’ai froid et j’ai peur

Et depuis des semaines et des semaines
J’ai plus de maison, j’ai plus d’argent
Je sais pas comment les autres s’y prennent
Mais j’ai pas pu trouver de client
Je demande l’aumône aux gens qui passent
Un morceau de pain, un peu de chaleur
J’ai pourtant pas beaucoup d’audace
Maintenant c’est moi qui leur fais peur

Dans ma rue, tous les soirs je me promène
On m’entend sangloter et dans la nuit
Quand le vent jette au ciel sa rengaine
Tout mon corps est glacé par la pluie
Et j’en peux plus, j’attends qu’en fait
Que le bon Dieu vienne
Pour m’inviter à me réchauffer tout près de lui

Dans ma rue y a des anges qui m’emmènent
Pour toujours mon cauchemar est fini

Caddemde

Versions: #1#2
Yaşlı Montmartre ‘ın bir köşesinde oturuyorum
Babam her gece sarhoştur
Ve bizim dördümüzü beslemek için
Zavallı annem çamşırhanede çalışıyor
Ne zaman hasta olsam,pencereme geçerim
Gelip geçen insanları seyrederim
Gün bitmeye başlayınca
Beni korkutan şeyler çıkar

Caddemde gezinen insanlar var
Konuştuklarını duyarım gecenin içinde
Bir ninni ile uyuduğumda
Çığlıklarla aniden uyanıyorum
Islık sesleri,giden gelen ayak sesleri
Ve sonra, sessizlik yüreğimi üşütüyor

Caddemde gezinen gölgeler var
Tir tir titriyorum ve üşüyorum ve korkuyorum

Babam bana bir gün dedi ki :
“Kızım burada sonsuza kadar kalamazsın
Elinden bir iş gelmez,bu ailedendir
Ekmeğini kazanmaya uğraşmalısın
Erkekler seni güzel bulurlar
Geceleri dışarı çıkarmak için
Hayatını kazanan kadınlar var
Kaldırımda salınarak”

Caddemde gezinen kadınlar var
Gecenin içinde şarkılar mırıldandıklarını duyarım
Bir ninni ile uyuduğumda
Çığlıklarla aniden uyanıyorum
Islık sesleri,giden gelen ayak sesleri
Ve sonra, sessizlik yüreğimi üşütüyor

Caddemde gezinen kadınlar var
Tir tir titriyorum ve üşüyorum ve korkuyorum

Haftalar haftalar sonra
Evim de yok ,param da yok
Diğerleri nasıl beceriyor bilemiyorum
Ama ben hiç müşteri bulamadım
Gelip geçen insanlardan sadaka istiyorum
Bir parça ekmek, biraz sıcaklık
Zaten fazla cesaretim de yok
Şimdi onları korkutan benim…

Caddemde her akşam dolaşıyorum
Hıçkırarak ağladığım duyuluyor gecenin içinde
Rüzgar eskimiş şarkısını göğe savurduğunda
Yağmur tüm bedenimi donduruyor.
Ama artık dayanamıyorum,
Durmaksızın iyi olanTanrı’nın gelmesini bekliyorum
Tekrar ısınabilmem için beni yanıbaşına çağırsın diye…

Sokağımda beni götüren melekler var
Kabusum sonsuza kadar bitsin diye…

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış

Yorum Yaz